Les voor de Bondsdagverkiezingen: daarom werd de regering van Noordrijn-Westfalen weggestemd

De afgang van de rood-groene regering in Noordrijn-Westfalen komt niet zozeer door stedelijke problemen, schrijft Andrea Walraven-Thissen. Volgens haar zijn dit de thema's waaruit partijen in de aanloop naar de Bondsdagverkiezingen lessen uit moeten trekken.

In de Nederlandse duiding van de deelstaatverkiezingen in Noordrijn-Westfalen mis ik wel wat dingetjes, mailde Andrea Walraven-Thissen die zelf in de deelstaat woont en er werkt in de hulpverlening. Ze schrijft vanuit haar eigen ervaring waar volgens haar de politiek faalt in de meest bevolkingsrijke deelstaat van Duitsland.

Levensgevaarlijke binnensteden

Zojuist haalde ik mijn zoon weer eens af bij zijn gymnasium; van de acht lesuren vielen er zes uit vandaag. Alle media koken over na de verkiezingsnederlaag van ‘Rot-Grün‘ (SPD en Groenen) hier in Noordrijn-Westfalen (NRW). Precies zoals ik vooraf verwacht had.

Op Twitter vindt er in het Nederlands de welbekende duiding plaats; het komt door de migratieproblematiek en binnensteden die levensgevaarlijk zijn. Het zijn verklaringen waar ik me niet zo in herken. Ik woon op het platteland, maar ik kom echt regelmatig in grote steden, ook ’s nachts, soms in uniform, soms privé.

Grote verschillen in veiligheidsbeleid

Veiligheid heeft wel degelijk meegewogen richting de uitslag, deze verkiezingen. De ergernis zat hem vooral in de verschillen in inzichten tussen de deelstaatregering (in Düsseldorf) en de landelijke regering in Berlijn. Want in Duitsland is er niet één nationale politie.

‘De’ politie bestaat dus niet; in de beruchte oudejaarsnacht stond de politie in Keulen (onder verantwoordelijkheid van het ministerie van Binnenlandse Zaken van NRW) zij-aan-zij met de Bundespolizei (onder verantwoordelijkheid van het ministerie van Binnenlandse Zaken in Berlijn). Maar de mate van politieke rugdekking was voor deze mannen en vrouwen heel verschillend.

Dat zag je ook duidelijk terug in de nasleep van de aanslag in Berlijn, waarbij de dader ook in Noordrijn-Westfalen had vertoefd. Toen bleek dat hij zich vrijelijk had kunnen bewegen, zagen we wederom dat Düsseldorf en Berlijn onoverbrugbaar ver uiteen lagen.

Veel mis in het onderwijs

Dan het onderwijs, hier in Noordrijn-Westfalen met een minister van de Groenen. De minister had het liefst het hele gymnasium (vergelijkbaar met het vwo) afgeschaft; één school voor iedereen. Dat lukte niet.

Maar investeren gebeurde ook niet; er is een enórm lerarentekort en schooldirecteur wil al helemaal niemand meer worden! Ze zette wel door bij het speciaal onderwijs, vond het een mensenrecht dat ieder kind naar een normale basisschool moet kunnen gaan.

Op zich een heel mooi principe; ‘Inklusion‘ (participatie). Maar ik zag hoe ouders van kinderen met lichamelijke en verstandelijke beperkingen vertwijfelden; kinderen van kennissen hadden het voorheen fijn in kleine klassen op kleine schooltjes, met deskundig personeel. Nu kwamen ze plots in een klas met 33 kinderen terecht, bij leerkrachten die hier niet voor opgeleid waren. En overbelast waren ze sowieso al. De basisschool is een ondergeschoven kindje in deze deelstaat; mijn buurmeisje begint om acht uur in de ochtend en is iedere dag om half twaalf alweer thuis.

Dus is er veel kinderopvang nodig. Deze regering vond dat dit een zaak van de Kommune (de gemeente) moest zijn. En liet de kinderopvang helemaal los. Het gevolg is dat je in de ene gemeente bijna gratis kinderopvang kunt vinden, maar elders honderden euro’s per kind per maand betaalt. Collega’s die willen verhuizen bellen eerst naar de gemeente, alvorens ze op banen- en huizenjacht gaan. Dat kan je tot 400 euro (!) per kind per maand schelen!

Remmen voor zwijnen

Ik moest lachen toen de verkiezingspropaganda hier op het platteland werd opgehangen; men ging de files oplossen. Een serieus probleem, met name rond Keulen tot Wuppertal. Hier op het platteland is echter de enige file die je ooit zal tegenkomen de carnavalsoptocht. We zijn met openbaar vervoer hier niet eens te bereiken, dus iedereen moet gewoon een auto hebben.

Ik moest vannacht werken en ik kwam de laatste 56 (!) kilometer geen enkele andere automobilist tegen. Wel een heleboel wild. Vannacht moest ik zeven keer remmen voor zwijnen en herten.

Dat is echt een probleem; deze regering ging op jacht op de jacht. Als je in de stad woont lijkt de jacht misschien zielig. Maar een roedel wilde zwijnen in je tuin, da’s levensgevaarlijk! Dagelijks worden er nu dieren doodgereden, soms overleeft de mens dat ook niet. Of is er zorg nodig.

Zorg is een zorg

De zorg, ook zoiets. Dat is een grote zorg en niet alleen in deze deelstaat. Premies zijn inkomensafhankelijk (en vele malen hoger dan in Nederland).

In NRW riepen verloskundigen vorige week op om maar niet meer zwanger te raken; thuis bevallen kan niet, want een verloskundige betaalt voor haar aansprakelijkheidsverzekering meer dan wat ze voor een bevalling krijgt. En steeds meer ziekenhuizen sluiten hun verlosafdeling; een ziekenhuis krijgt net zoveel voor een blindedarmoperatie (40 minuten) als voor een bevalling, wat uren kan duren.

Ik hoef niet meer. Maar als ik zou willen bevallen, zou het dichtstbijzijnde ziekenhuis waar dit überhaupt zou kunnen, een uur rijden zijn.

Frustraties over de ouderenzorg

Dan de ouderenzorg; kinderen zijn verplicht om inkomensafhankelijk mee te betalen aan de zorg voor hun ouders. Zelfs als ze geen enkel contact meer hebben. Waarom al die ‘meergeneratiewoningen’ hier? Gewoon omdat je anders moet betalen!

In mijn dorp ‘logeren’ minstens 15 Poolse dames, die voor opa of oma zorgen. En als oma verward raakt, dan komt er een slot op de deur. Soms gaat dat goed, vaak niet. Enige controle op de kwaliteit van ‘zorg’ is er in ieder geval niet. Mensen regelen ‘het zelf wel’, maar het leidt met name bij oudere mensen, maar ook bij hun kinderen tot enorme frustraties. En proteststemmen.

Draait niet alleen om stedelijke problemen

Dit zijn een paar punten die hebben geleid tot het wegstemmen van de rood-groene regering in Noordrijn-Westfalen. Op het platteland is de opkomst traditioneel heel hoog. Maar in de beeldvorming in Nederlandse media wordt steeds weer gewezen op stedelijke problematiek.

Kijken naar de uitslagenavond ging maar beperkt; voor 10 GB internet betaal ik 40 euro, want er is geen vaste aansluiting hier. Soms spring ik voor mijn werk nog wel eens bij in de nooddienst hier. Met een beetje pech werk je ook nog eens in een ‘Funkloch’; niet overal is mobiel netwerk beschikbaar.

Arrogantie van de macht

Mijn oma (90-plus) vertelde me dat zij deze uitslag ook verwacht had. Ze herinnerde zich de allereerste toespraak van Hannelore Kraft als minister-president. Oma zei dat ze toen enorm was geschrokken van één zinnetje. En dat dit zinnetje precies weergaf wat er mis is met de SPD en partijleider Martin Schulz. Kraft had gezegd: “ik WIL bondskanselier worden”. De vanzelfsprekendheid en de arrogantie van de macht.

Oma heeft de oorlog in Duitsland meegemaakt. Democratie, stemrecht, niets is vanzelfsprekend voor haar. Ze vertelde over de jaren na de oorlog. “Het voelde alsof we een beetje dood waren. En toen kwam Adenauer. Die durfde alles bespreekbaar te maken. Ook de schaamte. Hij bracht weer hoop en dus leven.”

Het gaat om de inhoud

Duitsers willen inhoud. De verpakking is totaal niet belangrijk. Ze bouwen een huis en als er nog geen geld is om de buitenkant af te bouwen dan maken ze de binnenkant af, gaan in de Rohbau wonen. Ook al ziet het er niet uit.

Ik hou daarvan. Daarom woon ik hier ook zo graag. De Duitse politiek is een lege verpakking geworden.
Financieel is het Duitsland nog nooit zo voor de wind gegaan. In een wankelend Europa is Angela Merkel een stabiele factor. Op inhoud.
De andere partijen stonden op de treeplank, vonden het wel goed zo. De arrogantie van de macht. Die is nu weggepoetst, hoop ik!

Make politics great again!

Andrea Walraven-Thissen is hulpverlener in Noordrijn-Westfalen

Zelf een reactie schrijven?

  • Mail: redactie@duitslandnieuws.nl
Duitslandnieuws