Waarom je niet zomaar een brief naar een Duitse rechter moet sturen

Stephan van Tol viel van de ene in de andere verbazing tijdens een rechtszaak in Duitsland. Tegen Duitslandnieuws vertelt hij wat hij een volgende keer zeker anders aanpakt.

Wat doe je als je als Nederlander in een rechtszaak in Duitsland beland en er allerlei dingen gebeuren die je niet had zien aankomen. Stephan van Tol kwam terecht in een proces dat zomaar de basis had kunnen vormen voor een uitzending van de Rijdende Rechter. Met Duitslandnieuws deelt hij zijn ervaringen over wat hij een eventuele volgende keer anders zou aanpakken oog in oog met de Duitse rechter.

Notaris mailt de tegenpartij

Wat was er aan de hand?

Ik had in Noord-Duitsland een woning gekocht en opgeknapt. Deze wilde ik doorverkopen, met de kopers ontstond er uiteindelijk een conflict wat uitliep op een rechtszaak in Duitsland. Bij die woning hadden we een kwekerij ingericht en daarbij stonden potten die moesten worden weggehaald. Door tijdsgebrek lukte dat niet meer voor de verkoop. In overleg met de kopers heb ik dit alsnog laten doen door een Duitse aannemer. Omdat dit niet goed is uitgevoerd eisten zij geld van mij. Dat werd een rechtszaak en toen liep er van alles mis.

Vertel!

Ik had de hulp ingeroepen van een notaris die ook rechtsbijstand kon verlenen. Omdat zij bij het opstellen van het koopcontract betrokken waren, heb ik hen gevraagd om te getuigen. Zij hadden namelijk de mondelinge afspraak tussen de tegenpartij en mij gehoord. Hij mailde doodleuk terug dat hij dat niet wilde doen, met in de CC de tegenpartij. In die mail stond een deel van mijn verdediging. Dat vond ik dus op zijn zachtst gezegd een rare gang van zaken.

Brief van de Duitse rechter

Bizar, wat doe je dan?

Ik heb toen een Duitse oud-collega gevraagd of dit normaal is in Duitsland. Zij adviseerde om maar helemaal geen advocaat in de arm te nemen, omdat je bij de rechter alleen maar ‘gehoord’ wordt. Ook een Duitse advocaat vertelde me dat ik beter zonder haar zou kunnen gaan. Van de rechtbank kwam een brief om alvast mijn argumenten in te dienen. Wat ik me toen niet echt besefte was dat dit de basis zou zijn voor de rechtszaak.

Hoe ging dat?

Ik was goed voorbereid, want ik had alles op papier gezet. Ik ging er vanuit dat ik dat mocht voorlezen. Tot de rechter zei: nu gaan we de oplossing zoeken. Ik dacht.. wacht eens even, ik wil mijn verhaal nog doen. De advocaat van de tegenpartij deed daar vrij denigrerend over, maar het mocht uiteindelijk toch van de rechter. Vervolgens maakte hij een rekensommetje en kwam met een schikking waarbij we allebei een deel moesten betalen.

Schikking

Was dat goed nieuws?

Ja, de tegenpartij eiste dat de potten alsnog zouden worden opgeruimd plus 2.000 tot 3.000 euro schadevergoeding. Het opruimen had ik al betaald. De rechter stelde voor dat we de kosten zouden delen, ieder 1.000 euro. Het bizarre was dat toen de tegenpartij zich terugtrok met de advocaat, ik letterlijk kon horen wat er werd gezegd. Zo dun was het muurtje.

Wat hoorde je?

Dat de advocaat adviseerde om voor de schikking te kiezen, omdat hij dacht dat ik sterker stond. Ik was allang blij dat het gedoe daarmee was afgehandeld. Je krijgt trouwens ook nog een rekening voor een vertaalster, daarvan betalen beide partijen de helft.

Juridische hulp

Wat heb je hiervan geleerd, wat doe je de volgende keer anders?

Als ik had geweten dat mijn reactie op papier al een bindende verdediging is, dan had ik daarvoor graag even een jurist ingeschakeld. Nu heb ik de tekst opgesteld samen met mijn Duitse collega. Ik spreek zelf redelijk Duits, want ik werk als salesman bij een grote planten- en bloemenexporteur uit Aalsmeer. Daar noemen we dat ‘bloemen-Duits’. Je redt je ermee in een verkoopgesprek, als het om juridische zaken gaat is het natuurlijk wat anders. Ik ben er nu goed vanaf gekomen, maar achteraf had ik liever hulp ingeschakeld.

Deel je verhaal

Ook een bijzonder proces meegemaakt? Deel je verhaal met de redactie:

  • redactie@duitslandnieuws.nl
Duitslandnieuws