Hoe Duitsland z’n verdriet verwerkt

Duitsland gaat opvallend goed met z'n verlies om. Sterker nog, sterke medicijnen zoals humor wordt veelvuldig ingezet. En bier.

En, kunnen Duitsers een beetje tegen hun verlies, vroegen diverse Nederlanders me met een verdacht grote glimlach. ‘Erstaunlich gut‘, moet ik zeggen. Dat was al goed te zien direct na de verloren wedstrijd tegen Zuid-Korea. Van de tafel naast me klonk nog een hartgrondige oerbrul ‘Mmmááánnnn!!, zoals alleen Duitsers dat kunnen. Maar dat was het dan ook.

Geen frustratie, geen tirades over wie er op moet stappen. Nee, in de Biergarten waar we met team Duitslandnieuws keken, klonk zelfs applaus bij de aftocht van Die Mannschaft. De meeste Duitse kennissen en vrienden waren het er direct over eens; het verlies was volkomen terecht.

Verdriet verwerken met humor

Natuurlijk bestaat er dit middel om de eerste pijn te verdoven:

Nu heerst onder andere in Nederland het cliché dat Duitsers geen humor zouden hebben. Het tegendeel wordt ruimschoots bewezen. Want het is opvallend hoeveel mensen humor als wapen inzetten om hun verdriet te verwerken.

Zo mogen kinderen bij deze bouwmarkt gratis voetballen meenemen om educatieve redenen:

Het loont om nu goedkoop een tweedehands beamer op de kop te tikken:

Deze twitteraar ziet het verlies inclusief de regeringscrisis van de zonnige kant:

Maar dat is natuurlijk veel te kort door de bocht gedacht:

Genieten van de leegte

Sinds het WK in 2006 kent Duitsland de traditie van ‘public viewing’ op de ‘Fanmeile’. Dat is ‘Denglish’ voor massaal op grote schermen de wedstrijd volgen op de lange straat tussen de Brandenburger Tor en de Siegessäule. Het stond lang voor de verbroedering van het herenigde Duitsland.

Maar nu Duitsland niet meer meedoet, ziet het er wel heel kaal uit:

Maar ook die leegte kan je van de positieve kant bekijken, vindt deze fietsende twitteraar:

En bij het zoeken van troost, leest deze twitteraar het slechte nieuws liever in het Nederlands:

Uiteindelijk is voetbal een soort van politiek, maar dan anders: